Afgelopen vrijdagavond was het weer zo ver; ons vrijdagavondduel in Mariaparochie.

Voorafgaande aan deze belangrijke wedstrijd tegen de nummer 4 van de competitie was iedereen paraat te Zuiderspoorstraat 77 om Lotte te bewonderen, de nieuwste telg van de familie Cnossen en aanstormend volleybal talent. Na een ove(r/n)heerlijke cake en kop koffie werd na het spelen met de treinen, en het verwijderen van Jobo bij de Polo Gti van de buurman, de weg ingezet naar Mariaparochie.

Eenmaal aangekomen bij de Kerk, en dus sporthal in M-Parochie wachtte ons daar een grote verrassing. Onze flesjes a.k.a. Boomerangbidons was ons voorgegaan naar de hal in Mariaparochie!! Erg aangenaam om te weten dat de kans op koortslippen of andere schimmelachtige infecties hierdoor beduidend kleiner werden. Wat kon er nog mis gaan.

Deze euforische stemming werd meegenomen naar de kleedkamer waar MastrebH1 ons aanmoedigde nog wat luidruchtiger te zijn, de volume die we hanteerde was namelijk erg functioneel. Immers was het anders niet te verstaan omdat iedereen aan het schreeuwen was.

Eenmaal in de zaal werd al snel duidelijk dat we toch iets vergeten waren, we hadden ipv onze kolenscheppen van handen namelijk een GhostBusters-slijmmonster-opzuig-apparaat mee moeten nemen. Er werd ons nog wel een duidelijke hint gegeven toen we net aankwamen bij de hal; “Niet graven maar zuigen!” MastrebH1 had namelijk écht te weinig man en ze hadden de illusie om het de Krekkers lastig te gaan maken in hun wedstrijd. Na veel gepraat tijdens het inspelen wilde onze 1meter50 ook wel es warm worden zonder onderbrekingen en werd besloten om een compromis te sluiten die als volgt luidde: “Jobo zit bij MasterbH1 op de bank, als het nodig is kan hij invallen, maar hij moet ook bij ons in kunnen vallen om ons team flexibel te houden.”

Met de kennis dat, als Jobo eenmaal ergens in de ploeg kwam, dat hij niet meer voor het andere team mag spelen werd de wedstrijd in gegaan..... na het inslaan stonden we klaar om het veld te betreden en wat scherts onze verbazing.... Jobo staat in de basis! Uiteraard erg leuk voor Jobo maar..... weg wisselmogelijkheden voor buitenaanval,diagonaal en spelverdeling. Weg flexibiliteit van de mogelijkheden om te schuiven met mensen, Chris spelverdeling, Cnossen diagonaal, Nick hoofdaanval, Martin bank....... weg tweede plaats in de competitie! Buitenspel gezet door je eigen grensrechter (zie foto 1), wordt weer es 1 vinger gegeven, hele hand gepakt........nb. Was niet de eerste keer dat er puntenverlies is ontstaan als gevolg van het uitlenen van mensen terwijl we zelf ook spelen. Als de grensrechter nou zo lekker was als op de tweede foto had ik het wellicht door de vingers gezien......Niet graven, …..

Maar goed, de wedstrijd zelf verliep voorspoedig. We begonnen redelijk, het zag er niet mooi uit, de pass was rommelig, setups niet altijd even nauwkeurig en ook de serve was niet altijd solide. De inzet was er wel en gelukkig kwamen vooral Cnossen en Parel er goed doorheen en zo ging de eerste set eigenlijk redelijk eenvoudig naar ons. De tweede set begonnen we meer te rommelen,vooral met de serve en Krekkers maakten minder fouten dan in de eerste set, deze set ging dan ook verloren. Normaliter hadden we na die set wat kunnen wijzigen maar omdat we alleen een mid-speler op de bank hadden,en Jape en Parel redelijk goed presteerden had een wissel daar geen nut. Ondergetekende vond zelf dat hij niet goed in de wedstrijd zat en had hier wellicht graag een set het spel verdeeld, maar zoals gezegd hadden we geen wisselmogelijkheden......

We raakten verder niet in paniek en eigenlijk ging de 3de set weer eenvoudig naar ons waarna de ban gebroken leek, de 4de set kwam Marnix a.k.a. Overweg a.k.a. Hennes nog in de ploeg. Hij speelde goed, de inzet was er en ook aanvallend heeft hij een aantal ballen goed en rustig op techniek ingeslagen. De laatste setging met 10-25 naar ons. De crackers waren slap geworden, wat logisch is na uren liggen naast de kaas en worst tijdens een verjaardag.

In de kantine was het gezellig, onder de douche was het donker en de rit naar huis was onrustig.... lees: ouderwets gezellig!

Aankomend weekend 1 setje pakken, dan is de tweede plaats veilig gesteld en kunnen we ons klaarmaken voor de p/d wedstrijden!

Afgelopen zaterdag, de 22ste was het weer tijd voor een wedstrijd. Ditmaal tegen AAStad en ook deze keer waren we verre van compleet.

De Fryske doorloper had met 199 andere musketiers iets beters te doen dan volleyballen en zoals we weten zit Jobo nog in de lappenmand en zijn er meerdere standaard afwezig dit seizoen.

Onze man van 1meter 50 had daarom een topper van heren 3 weten te strikken, de Pathmosser Jan-Willem en zo verschenen we met 7 man (waaronder 4 mid-aanvallers) aan de start.

De 1ste set begonnen we met onze troef van H3 op de bank en met Andreaskruis op de aanval. Parel, Komjoh, Mini, 1meter 50 en ondergetekende stonden op hun vaste positie.

De eerst set verliep voorspoedig, er werd goed verdeeld, met tempo gespeeld en ditmaal niet op zeef wat een goed iets is. Verder scoorden we bijna alles zowel door hard te slaan maar zeker ook door het toepassen van slimme ballen. De sfeer was goed en de eerste set ging dan ook relatief eenvoudig naar ons.

De tweede set was een ander laken het pak. Aan de kant van AAAAhstad kwamen nieuwe spelers in het veld waardoor het een stuk gevaarlijker werd, zo kwam er een nieuwe spelverdeler in die de ballen op alles behalve zeef speelde maar daardoor wel een lange darm van 2meter20 kon bedienen die iedere bal langs het blok (dat er niet was) kon slaan. Deze set ging helaas verloren mede omdat we teveel fouten maakten op de 3-meterballen.

In de 3de set kwam onze Pathmosser in het veld en vergaten ze aan de kant van AAStad dat ze de tweede set hadden gewonnen door de lange man aan te spelen met snelle ballen en wij maakten daarom nog een goede kans. Er werden veel goede ballen geslagen aan onze kant, ook de oplosballen werden op bijna een Cnossen-manier afgemaakt door ondergetekende. Deze set ging weer naar ons en de winst was in zicht.

We begonnen de 4de set erg slecht, de pass kwam niet goed genoeg aan en aan het net werd het niet afgemaakt, als snel keken we tegen een achterstand van 14-7 aan en de set leek verloren. Omdat onze Mini geen zin had in een 5de set (hij moest namelijk nóg een wedstrijd spelen met KasterH1) gingen we nog maar even ons best doen en puntje voor puntje kwamen we dichterbij, Het spel in deze set was erg lelijk door het gooi en smijtwerk aan de andere kant van het net waaraan de scheidsrechter helaas niets deed. Uiteindelijk stonden we achter met 24-21 en kwam onze Parel uit Glanerbrug aan serve. Hij serveerde hierin op zeef maar toch met enige moeite voor de tegenpartij. Verder werden werkelijk alle ballen van de vloer gevist (eigenlijk vlak boven de vloer) en de frustratie bij AAstad werd steeds groter omdat ze de bui al zagen hangen.......  Door een enorme inzet en teamspirit werd ook deze set in winst omgezet en kon het feestvieren beginnen. 

Na het handen schudden aan het net eindigde onze 1meter50 met een blik zoals te zien is op de foto en met gebalde vuisten met de gevleugelde woorden, : "oooooooohhhh wat voelt dit lekkerrrrr!!!"

Afgelopen zaterdag stond er na de decembermaand weer es een wedstrijd op het programma, en wel in onze thuishal in Glanerbrug tegen onze vrienden van de Krekkers.

Omdat Job niet goed overweg kon met een bushokje (Maurits overigens wel), Parel ergens in Gronau Epe een weekendje weg was en omdat er dit jaar meerdere Sjaken naar voren zijn gestapt moesten we eigenlijk aantreden met 6 man. Gelukkig echter kon onze grote kleine man van ongeveer 1meter 49 iemand regelen om met ons mee te doen. Zijn naam ben ik alweer kwijt maar ik kon me herinneren hem eens eerder te hebben gezien, volgens mij zelfs bij één van onze trainingen. In dit verslag zal ik deze persoon benoemen met de naam “Lefty”, dit omdat hij grappig genoeg linkshandig is.

We begonnen de eerste set met onze Fryske doorloper aan de kant omdat die multi-inzetbaar is. In de eerste set kwamen we al snel op een voorsprong door goed aanvalswerk van voornamelijk onze Lefty en de mini van de maand. Het tempo lag hoog en ook 1meter50 ging hierin goed mee. Alles liep goed totdat we de 20punten bereikt hadden en 1meter50 naar eigen zeggen “op zeef” ging spelen waardoor er iets minder snelheid in de set-ups kwam. Gelukkig ging deze set uiteindelijk redelijk eenvoudig naar ons.

De tweede set liep minder en het goede gevoel van de eerste set konden we niet goed vasthouden. Zonder echt slecht spel van ons ging deze set toch verloren en waren we weer terug bij af... 1-1.

De derde set werd onze joker in het veld gezet en en ging ondergetekende de ballen verdelen. Het tempo lag hierin weer iets hoger en daar hadden de krekkers problemen mee. Ook maakten we minder fouten in de opslag en deze set ging dan ook eenvoudig naar ons.

Over de 4de set kan ik kort zijn. Hoewel er wat gekloot werd in het veld en de concentratie soms zoek was ging ook deze set relatief eenvoudig naar ons.

Uitslag?...... nee ik heb goede zalf.

We wonnen daarmee met 3-1 en verstevigen daarmee de 3de positie op de ranglijst.

Omdat ook Yme zo'n 8,5 maand terug gescoord had is er nu wederom een nieuwe telg toegevoegd aan famile Zuijdgeest. Van harte Gefeliciteerd! en dus rekenen we op beschuit met muisjes, en krekkers met kaas van de trainert wanneer hij weer training komt geven na zijn vaderschapsverlof.

Chris

 p.s.: Wie van de vier is te zien op de afbeelding. Welke typeert het weekend het beste en waarom?

p.s.2: Lefty, speel je een volgende keer weer met ons?

Over de wedstrijd van afgelopen zaterdag 20-11  tegen Harambee is eigenlijk weinig goeds te melden, behalve de sprong-serve-serie van ene Pieter Jelle Johan Cnossen. Schijnt dat vroeger in zijn jonge jaren ook gedaan te hebben. Helaas niets van te zien op archiefbeelden.

Wat er wél te melden valt over afgelopen zaterdag is dat we ondanks verloren te hebben met 3-1, we toch nog steeds 2e in de competitie staan. Dat noemen we de goed-getimed-wat-punten-laten-liggen-strategie van Twente-Sparta heren 2 :-)